تکنولوژی ساخت ( ماشین ابزار )
High feed towards technology, iran is the best
درباره وبلاگ


به نام خدا
این وبلاگ درراستای تحقق نیاز های آموزشی و کاربردی در زمینه صنعت ساخت و تولید کشور و نیز آشنایی علاقمندان با این صنعت مادر فعالیت دارد. تمامی مطالب این وبلاگ بصورت اختصاصی و کاملا معتبر میباشند. حتی الامکان سعی میکنم مطالب جدید و به روز رو در وبلاگ قرار بدم. درصورت داشتن هرگونه سوال یا نظر و پیشنهاد میتوانید با شماره من ( 09906125821 ) و یا قسمت تماس با مدیر با من در ارتباط باشید.

مدیر وبلاگ : علی خوب بخت
نویسندگان
یکشنبه 30 تیر 1398 :: نویسنده : علی خوب بخت
به نام خدا

سوپر گروه بزرگ تراش CNC 

- اولین و بزرگترین سوپرگروه تراش CNC در کشور
- گفتگو و مباحث فنی و مهندسی
- پرسش و پاسخ و رفع اشکال
- اشتراک تجربیات و منابع کمیاب فنی مهندسی
- پشتیبانی مجرب ترین اساتید کشور
- ارائه راهکار ها و روش های براده برداری ( Machining Solution )
- رفع اشکال و راهنمایی در حوزه CAD/CAM
- و...

برای عضویت در سوپر گروه از طریق راه های زیر تماس برقرار نمائید ( عضویت کاملا رایگان است )

Telegram : @Aliutodesk

Mob : 09906125821










نوع مطلب : آموزش، ماشین ابزار و CNC، اطلاعات فنی، تبلیغات، 
برچسب ها : سوپر گروه تراش CNC، مجرب ترین اساتید، مباحث صنعتی، گروه تلگرامی فنی مهندسی، ماشین ابزار، تراش CNC، گروه تراش CNC،
لینک های مرتبط :
به نام خدا

به آلیاژی از آهن و کربن که مقدار کربن آن کمتر از 2 درصد باشد , فولاد (Steel) گفته می شود. با توجه به تنوع بالای فولادها و کاربرد وسیع آنها در زندگی بشر , تولید کننده گان فولاد و موسسات استانداردمختلف , روشها و استانداردهای گوناگونی برای دسته بندی و نامگذاری آنها ارائه داده اند که از آن جمله می توان به استانداردهای ASTM (American Society for testing & materials , AISI (American iron & Steel) , SAE (Society of automotive engineers) , DIN (Deutsches Institut fur Normung) , JIS (Japanese industrial standards)  , BS (British Standard) , GOST , AFNOR و … اشاره نمود. از میان تمامی استانداردهای موجود , دو استاندارد آلمانی DIN و آمریکایی AISI/SAE در ایران بیش از سایرین متداول می باشد.

نامگذاری فولادها در استاندارد آلمانی DIN :

در این استاندارد هر نوع فولاد با یک نماد (Symbol) و یک عدد استاندارد (Standard Number) شناخته می شود که هر کدام معادل یکدیگر هستند.

عدد استاندارد فولاد یک عدد پنج رقمی است به شکل X.XXXX که در آن , عدد سمت چپ X.XXXX, گروه اصلی ماده را نشان می دهد که برای فولادها این عدد 1 می باشد. دو رقم بعدی X.XXXX به ترکیب شیمیایی فولاد اشاره دارد و دو رقم آخر X.XXXX نیز صرفا شمارنده بوده و نشان دهنده مفهوم خاصی نیست. در جدول زیر رابطه بین نوع فولاد و دو رقم میانی عدد استاندارد را مشاهده می کنید :

در استاندارد آلمانی DIN علاوه بر عدد استاندارد , برای هر نوع فولاد یک نماد استاندارد نیز وجود دارد که ترکیبی است از حروف و اعداد که عموما نشان دهنده ترکیب شیمیایی و در برخی موارد بیانگر میزان استحکام کششی فولاد مربوطه است. برای نماد فولادهای ساختمانی معمولی (General Structural Steel) ابتدا دو حرف St و سپس مقدار حداقل استحکام کششی  نهایی بر حسب کیلوگرم بر میلیمتر مربع ذکر می شود مانند آلیاژ فولادی St37  که نشان دهنده فولاد ساختمانی معمولی با حداقل استحکام کششی 37 کیلوگرم بر میلیمتر مربع یا 370 مگاپاسکال می باشد. برای نامگذاری سایر انواع آلیاژ های فولادی ,از ترکیبی از حروف و اعداد که نشان دهنده درصد کربن و درصد فلزات آلیاژی است , استفاده می شود. برای فولادهای کربنی ابتدا حرف C و سپس مقدار کربن بر حسب صدم درصد ذکر می شود مانند C45 که فولاد کربنی با 0.45 درصد کربن می باشد. برای فولادهای کم آلیاژ ابتدا مقدار کربن بر حسب صدم درصد و سپس مقدار درصد آلیاژ های غالب به ترتیب عنوان می شود. وقتی برای عنصری عددی ذکر نشده باشد به معنای ناچیز بودن آن عنصر آلیاژی است مانند 41CrMo4 که نشان دهنده وجود 0.41 درصد کربن , یک درصد کروم و درصد ناچیزی مولیبدن است. لازم به توضیح است که در فولادهای کم آلیاژ , درصد عناصر آلیاژی که در نماد استاندارد آمده باید بر ضریب خاصی تقسیم شود که برای هر عنصر متفاوت می باشد. در جدول زیر ضرایب مورد اشاره برای عناصر مختلف لیست شده اند.

در فولادهای پر آلیاژ که مجموع عناصر آلیاژی آنها بیش از 5 درصد می باشد , نماد استاندارد با حرف انگلیسی X شروع شده و پس از بیان مقدار کربن به صدم درصد, به ترتیب نام عناصر آلیاژی و سپس درصد هر کدام ذکر می شود. در این گروه از فولادها , درصد هر عنصر بدون تاثیر هر گونه ضریبی , مستقیما بیان می شود. به عنوان مثال , نماد آلیاژ X32CrMoV3 13 بیانگر 0.32 درصد کربن, 3 درصد کروم , 13 درصد مولیبدن و درصد کمی وانادیوم می باشد.

نامگذاری فولادها در استاندارد آمریکایی AISI / SAE :

در استاندارد آمریکایی , تمامی آلیاژهای فولادی با یک عدد چهار رقمی XXXX شناخته می شوند. در این روش نامگذاری , اولین عددXXXX معرف گروه فولاد , دومین عدد XXXX نشان دهنده درصد تقریبی عنصر آلیاژی اصلی و دو رقم آخر XXXX نیز بیانگر مقدار کربن بر حسب صدم درصد می باشد. گروه های مختلف فولاد طبق استاندارد AISI / SAE در جدول زیر مشخص شده است.

به عنوان مثال آلیاژ فولاد 1060 از گروه فولادهای کربنی با 0.6 درصد کربن و آلیاژ فولاد 4130 از نوع مولیبدنی با حدود 1 درصد مولیبدن و 0.3 درصد کربن است.

---------------------------------------------------------------

منبع : وبسایت چمفر

موفق و سربلند باشید






نوع مطلب : مهندسی مواد - کلیدفولاد، آموزش، اطلاعات فنی، 
برچسب ها : استاندارد های فولاد، استاندارد DIN، استاندارد AISI، طبقه بندی فولاد ها، نامگذاری فولاد ها، عناصر آلیاژی، فولاد ها،
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 12 تیر 1398 :: نویسنده : علی خوب بخت
به نام خدا

منظور از سرعت و فید چیست و چرا حائز اهمیت هستند؟

برخی مفاهیم و اصطلاحات اولیه وجود دارند که فرد ماشینکار از آنها بمنظور بحث در مورد تغذیه و سرعت­ بهره برده و هر شخصی بایستی با آنها آشنا باشد. کلمه “سرعت­” به سرعت محور ماشین به rpm (دوران در دقیقه) اشاره دارد. در یک مجموعه از آزمایشات انجام گرفته در حوزه ماشینکاری ، مشخص گردید که سرعت محور ماشین, مهمترین عامل تعیین کننده طول عمر ابزار به شمار می­رود. کارکرد ماشین CNC در سرعت بالا , باعث ایجاد گرمای اضافه گردیده (روش­های دیگری نیز برای تولید گرما وجود دارد)، که این امر باعث نرم شدن ابزار و نهایتا کند شدن لبه می­گردد. در ادامه در مورد اینکه چگونه طول عمر ابزار را به حداکثر مقدار ممکن برسانیم صحبت خواهیم کرد اما اکنون سرعت محور دستگاه را مهمترین عامل در افزایش طول عمر ابزار در نظر بگیرید.

منظور از “ فید ” نرخ تغذیه به واحد طول در دقیقه است (مانند اینچ در دقیقه یا میلیمتر در دقیقه با توجه به اینکه شما از واحدهای متریک یا انگلیسی بهره می­برید). نرخ تغذیه با توجه به نرخ براده برداری تعیین می شود . نرخ براده برداری ,حجمی از براده است که دستگاه فرز شما تولید می کند – برای اکثر ماشینکارها هرچه سرعت بیشتر باشد بهتر است، تا زمانیکه مشکلی ایجاد گردد. رایج ­ترین مشکل در هنگام ماشینکاری با نرخ تغذیه بسیار بالا شکست یا سایش ابزار می باشد.


برای مشاهده ادامه مطالب بر روی ادامه مطلب کلیک کنید




ادامه مطلب


نوع مطلب : آموزش، اطلاعات فنی، ماشین ابزار و CNC، ابزارشناسی، 
برچسب ها : فید مناسب، عمر ابزار، شرایط بهینه، عمق بار زیاد، حداکثر سرعت، حداکثر فید،
لینک های مرتبط :
به نام خدا

در مواردی، باعث تأسف است که ، خنک‌کننده تنها “خنک‌کننده” نامیده می‌شود ، چرا که این نام‌گذاری سبب می‌شود تا ماشینکاران ، کاربردهای دیگر خنک­ کننده را نادیده بگیرند. در واقع ، از مایع خنک­ کننده برای سه دلیل عمده و مشخص استفاده می‌کنیم :

  1. * پاک‌سازی براده (Chip Clearing) یا ( Wiping ) :

اسپری مایع بر روی محل ماشینکاری کمک می‌کند تا براده ها را از مسیر تیغه فرز برداریم. این کار کمک می‌کند تا تیغه فرز دوباره با براده ها تماس پیدا نکند و همچنین لقی براده (Chip Clearance) در فرزکاری مسیرهای بعدی با براده های باقیمانده پر نشود. تماس مجدد تیغه فرز با براده های باقیمانده باعث می‌شود تا تیغه فرز سریعتر تخریب شده و کیفیت سطح قطعه کار نیز افت کند. در بدترین حالت، هنگامی که تیغه فرز داخل یک شکاف را ماشینکاری می کند که با براده ها پر شده , عملا بسیار داغ شده و احتمال شکست آن بسیار بیشتر می شود .

 

  1. * روان­کاری (Lubrication) :

برخی از مواد مانند آلومینیوم یا برخی از فولادها خاصیت چسبندگی زیادی داشته و به دلیل جنس تیغه های فرز , به آنها می چسبند ، مگر اینکه با روانکاری لغزندگی آنها را افزایش داده و چسبندگی براده ها را کمتر کنیم.

  1. * خنک‌کننده (Cooling) :

مایعات، به ‌خصوص خنک کننده های قابل حل در آب ، قادر هستند که گرمای حاصل از فرزکاری را بسیار مؤثرتر از هوا دفع دهند. برای مثال، آب خالص 25 برابر هوا ، گرما را منتقل می‌کند. عمدا تصمیم گرفتیم که نقش خنک‌کنندگی را در انتها مطرح کنم نه به این دلیل که اهمیتی ندارد بلکه از این جهت که در ماشینکاری کمترین نقش مایع خنک‌کننده ، خنک کردن است !

بیایید در ادامه نگاهی دقیق‌تر به این سه عملکرد حیاتی مایع خنک‌کننده داشته باشیم.

- پاک سازی براده ها

پاک‌سازی براده ها مهم‌ترین کارکرد مایع خنک کننده به حساب می‌آید. زمانی که می‌بینم فرزکاری در حالی انجام می شود که براده ها بر روی قطعه کار انباشته شده اند واقعا نگران می‌شوم. این براده های انباشته‌ شده مطمئنا طول عمر تیغه فرز را کاهش داده و حتی می‌تواند منجر به شکست آن شود. اگر در زمان فرزکاری براده ها کنار زده نشوند و تیغه مجبور باشد در هر پاس مجددا با براده ها تماس پیدا کند بسیار محتمل است که به دلیل جوش خردن براده ها با لبه قطعه کار با پدیده (built-up edge BUE) یا به عبارت دیگر لبه ساختگی روبرو شوید. اگر در عملیات ماشین‌کاری ، لقی تیغه به ‌اندازه کافی نباشد ممکن است تیغه تحت فشار براده ها بشکند.

اگر دستگاه شما دارای مایع خنک‌کننده نیست ، از هوا و یا آب برای دور کردن براده ها استفاده کنید. اکثر سازندگان ابزار توصیه می‌کنند که زمانی که سرعت سطحی (surface speed) از مقدار مشخصی بیشتر می‌شود برای افزایش عمر ابزار , خنک کاری به روش غوطه وری در مایع خنک کننده را قطع کنید. پدیده حرارت نمی تواند دلیل این توصیه بوده باشد زیرا در سرعت های سطحی بیشتر ، گرمای بیشتری تولید می شود.

- روان­کاری

روان­کاری به ابزار کمک می‌کند تا برش را به ‌راحتی انجام دهد در حالیکه گرمای کمتری نیز تولید می گردد. هنگامی که پیشانی ابزار در تماس با قطعه­ کار است، در حین برش ساییده می‌شود. در زمانیکه که براده ها بر روی یکدیگر جمع می‌شوند، به دلیل تماس با ابزار ، گرمای بیشتری تولید می‌شود. همانند هر نوع تماس اصطکاکی دیگری , وجود مقدار کمی روغن سبب می‌شود تا گرمای کمتری تولید شود. این یکی از کارکردهای مهم روان­کار است ولی مهمترین نقش آن نمی باشد (با کاهش اصطکاک، گرمای کمتر تولید شود تا در نتیجه حرارت کمتری وجود داشته باشد که نیاز به دفع آن مطرح گردد). وظیفه بزرگ‌تر روان­کار، کاهش احتمال ایجاد BUE است. این موضوع مهمی در فرایند ماشینکاری است و هرکسی که شاهد چسبیدن توده ای از آلومینیوم به ابزار فرزکاری بوده است اهمیت آنرا تایید می کند.

خوشبختانه، پدیده BUE به جنس قطعه کار وابسته است و عمدتاً در مورد آلومینیوم و فولاد هایی اتفاق می‌افتد که دارای مقدار کمی کربن یا عناصر آلیاژی هستند. تیتانیوم ، ماده دیگری است که به دلیل چسبندگی براده ها در ماشینکاری مشهور است. استفاده از ابزارهای بسیار تیز با زاویه Rake بسیار زیاد (توجه کنید که وجود زاویه Rake مثبت در ابزار بسیار مفید است) تمایل به چسبندگی را به میزان زیادی کاهش می‌دهد اما کافی نیست. بسیاری از پوشش های مورد استفاده در ابزارها نیز می‌توانند نقش روان­کار را ایفا کنند، اگرچه این پوشش های ظریف بوده و با افزایش سایش از بین می‌روند لذا نمی توان به آنها به عنوان راه اصلی برای رفع مشکل BUE نگاه کرد. در پایان، مقدار کمی رطوبت می‌تواند این مسئله را مانند غوطه وری در مایع خنک کننده برطرف کند . فقط فراموش نکنید که قبل از اینکه توده براده های آلومینیومی به قطعه کار جوش بخورد برای روان­کاری اقدامی کنید. بعضی از ماشین­کاران حرفه‌ای اعتقاد دارند که اصلا نمی‌توانید آلومینیوم را بدون وجود روان ­کار ماشینکاری کنید. در این مورد استفاده از مقدار کمی از اسپری WD-40 نیز می‌تواند تفاوت قابل ملاحظه ای در فرزکاری آلومینیوم ایجاد کند.

  

خنک‌کننده

احتمالاً بزرگ‌ترین عامل مؤثر بر عمر ابزار دمای آن در زمان ماشینکاری است. مقدار کم گرما، مفید است، زیرا قطعه کار را نرم‌تر کرده و ماشینکاری آن را آسان ‌تر می‌کند. اما مقدار زیاد گرما مضر است، زیرا ابزار را نرم می‌کند، به این معنی که به ‌سرعت ساییده شده و نیروهای ناشی از فرزکاری افزایش یافته و در نتیجه ابزار گرمتر و خطر شکست آن بیشتر می شود. البته توجه به این نکته حایز اهمیت است که میزان حرارت قابل تحمل به ‌شدت به جنس تیغه فرز و نوع پوشش دهی آن وابسته است. دمای کارکرد تیغه های کاربیدی در مقایسه با ابزارهای ساخته شده از فولاد تندبر (HSS)، بسیار بالاتر است. بعضی از پوشش‌ های بکار رفته در تیغه های برش مانند نیترید آلومینیوم تیتانیوم (TiAlN) برای اینکه کار خود را به درستی انجام دهند واقعاً به دمای بالا نیاز دارند و اغلب بدون خنک‌کننده استفاده می‌شوند تا جاییکه برخی مزایای این نوع پوشش ها تا زمانی که گرمای کافی برای فعال کردن آنها وجود نداشته باشد خود را نشان نمی دهند.

بسیار گفته شده است که خاموش کردن مایع خنک‌کننده ، عمر ابزار برش را تحت شرایط خاصی افزایش می دهد. ابزارهای کاربیدی ، به ترک ‌خوردگی ‌های ریز (micro-cracking) ، تحت شوک‌ های حرارتی ناشی از ایجاد حرارت و خنک شدن ناشی از کارکرد خنک کننده حساس هستند. این اثر تحت عنوان Shock Cooling شناخته می‌شود و اثر زیادی بر روی عمر ابزار در ماشینکاری های سنگین دارد. شرکت ابزارسازی سندویک در دوره های آموزشی خود در مورد ابزارهای برشی ، توصیه می‌کند که برای اجتناب از این مسئله از تحت شرایط مختلف, عدم استفاده از خنک کننده و یا استفاده از مقادیر فراوان آنرا توصیه می کند. توجه به این نکته نیز ضروری است که گرمای بیش ‌از حد اثر نامطلوبی در دقت فرآیند دارد زیرا ابعاد قطعه کار را تغییر می‌دهد.


منبع : وبسایت چمفر

موفق و سربلند باشید






نوع مطلب : آموزش، ماشین ابزار و CNC، اطلاعات فنی، 
برچسب ها : خنک کاری، روانکاری، پاکسازی، کولنت، لوبریکنت، وایپینگ،
لینک های مرتبط :
به نام خدا

۱. ماشینکاری با سرعت خیلی زیاد یا خیلی کم

تشخیص سرعت و میزان تغذیه درست برای ابزار و عملکرد ماشینتان می‌تواند پروسه‌ای پیچیده باشد ، اما فهمیدن سرعت محور مناسب پیش از آنکه شما دستگاه را راه بیندازید ضروری است. روشن کردن یک ماشین با سرعت بالا می‌تواند منجر به ایجاد براده نامناسب , یا حتی باعث شکست ابزار گردد. برعکس ، سرعت محور پایین می‌تواند به تغییر شکل ناخواسته قطعه کار، کیفیت سطح نامطلوب و حتی کاهش نرخ براده برداری منجر شود. اگر درباره سرعت محور ایده‌آل دستگاه جهت ماشینکاری قطعه کار مورد نظر اطمینان ندارید ، با شرکت سازنده ابزار تماس بگیرید.

برای مشاهده ادامه مطالب بر روی ادامه مطلب کلیک کنید



ادامه مطلب


نوع مطلب : ماشین ابزار و CNC، اطلاعات فنی، ابزارشناسی، 
برچسب ها : شکستن ابزار، فرزکاری، ابزار شناسی، گام متغیر، روکش ابزار، گیرش مناسب، تعداد لبه ابزار،
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 11 بهمن 1397 :: نویسنده : علی خوب بخت
به نام خدا


یکی از استاندارد هایی که علاقه مندان تولرانس های هندسی و ابعادی و GD&T حتما باید آن را مطالعه کنند ، استاندارد ASME Y14.5 می باشد.

ورژن پیشین این استاندارد برای سال 2003 بود ، اما آخرین ورژن این استاندارد مربوط به سال 2009 می باشد. من در اینجا با توجه به نیاز گسترده مهندسان این فایل را برای دانلود قرار داده ام.

دانلود فایل PDF

موفق و پیروز باشید








نوع مطلب : دانلود، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 11 بهمن 1397 :: نویسنده : علی خوب بخت
به نام خدا

دو صفحه نشان داده شده در زیر را در نظر بگیرید. کدام صفحه کاملا تخت می باشد؟ در واقعیت هیچ صفحه ای کاملا تخت نمی باشد. چگونه می توانیم سطحی طراحی کنیم که کاملا تخت نباشد اما به اندازه ای تخت باشد که نیاز ما را برآورده کند؟ جواب اینجاست : با استفاده از تولرانس کنترل تختی


                         مفهوم تولرانس تختی

کنترل تختی :

کنترل تختی نشان می دهد که تا چه اندازه سطح یک قطعه می تواند از حالت ایده آل فاصله بگیرد.

کنترل تختی : تختی کامل هنگامی اتفاق می افتد که تمام نقطه های یک سطح روی یک صفحه قرار بگیرند. تولرانس تختی یک تولرانس کنترل فرم می باشد. کنترل تختی نشان میدهد که تا چه اندازه یک سطح روی یک قطعه می تواند از سطح تخت ایده آل فاصله بگیرد.

ناحیه تولرانسی : ناحیه تولرانسی تختی حجم بین دو صفحه موازی می باشد. فاصله بین دو صفحه موازی به عنوان تولرانس کنترل تختی نامیده می شود. سطحی که قرار است کنترل شود باید در حجم مشخص شده توسط ناحیه تولرانسی قرار گیرد.


                                         ناحیه تولرانسی تختی

                                   ناحیه تولرانسی تختی

فریم کنترل : برای کنترل تختی یک سطح ، فریم کنترل مشخصه (Feature control frame) برای اعمال تولرانس به سطح مورد نظر استفاده می شود.


                                      فریم کنترل مشخصه

برای اعمال کنترل تختی به یک سطح ، فریم کنترل می تواند به سطح یا به امتداد سطح که با نقطه چین نشان داده شده است اشاره کند. فریم کنترل در نمایی قرار می گیرد که سطح به صورت یک خط نشان داده شده است. کنترل فریمی که در شکل زیر نشان داده شده است ، یک تولرانس تختی را به کل سطح اعمال می کند. این سطح مشخص شده باید بین دو صفحه قرار بگیرد که در فاصله 0.2 از هم قرار دارند.


                                        محل قرارگیری فریم کنترل

کاربردها :

تولرانس تختی برای اطمینان از تماس بهتر بین سطوحی است که با هم در تماس هستند.

اندازه گیری تولرانس تختی :

تولرانس تختی می تواند به روش زیر کنترل شود :

  • سطحی که قرار است کنترل شود روی یک صفحه صاف قرار می گیرد. صفحه صاف نمایانگر یکی از صفحه های ناحیه کنترلی تولرانس تختی استفاده می شود.
  • یک ساعت اندیکاتور در یک سوراخی از صفحه صاف قرار می گیرد و اندازه بیشترین ارتفاع قطعه را از صفحه صاف اندازه می گیرد.
  • همانطور که قطعه می چرخد ، نوک ساعت به بالا و پایین حرکت می کند و پروفیل سطح قطعه مشخص می شود.
  • سطح قطعه به طور کامل روی ساعت به گردش در می آید ، هر گاه مقدار اختلاف خوانده شده توسط ساعت (Full indicator movement) از مقدار تولرانس تختی بیشتر باشد ، قطعه از مقدار تختی مجاز تجاوز کرده است.

                                    اندازه گیری تولرانس تختی

*****************************************

موفق باشید




نوع مطلب : آموزش، اطلاعات فنی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
به نام خدا

دو سطح نشان داده شده را در نظر بگیرید. کدام صفحه کاملا صاف می باشد؟ در واقعیت هیچ سطحی کاملا صاف نمی باشد. اما از کجا بدانیم که یک سطح به اندازه کافی صاف می باشد یا نه؟


                                                 تولرانس راستی سطح

کنترل راستی – سطح :

تولرانس راستی می تواند برای کنترل راستی یک سطح صاف ، سطح استوانه ای ، صفحه مرکزی (center plate) یا محور یک استوانه به کار برود. کنترل راستی که بر روی یک صفحه یا یک صفحه مرکزی اعمال می شود ، بسیار شبیه به هم می باشد. تفاوت آنها در فریم کنترل و نحوه بازرسی آن می باشد. این تفاوتها در ادامه توضیح داده می شود.

*در این متن از عبارت "صفحه مرکزی" در ترجمه کلمه Center Plate استفاده شده است و منظور از آن صفحه ای است که دقیقا به یک فاصله از وسط دو صفحه موازی می گذرد.

هنگام کنترل یک سطح ، تلرانس راستی نشان می دهد که تا چه اندازه خط تشکیل شده توسط سطح می تواند از یک خط کامل انحراف داشته باشد.

کنترل راستی : راستی کامل هنگامی رخ می دهد که تمام نقاط یک المان روی یک خط قرار بگیرند. راستی یک تولرانس فرم می باشد. تولرانس راستی نشان می دهد که تا چه اندازه المانهای خط تشکیل شده توسط سطح روی یک قطعه واقعی می تواند از فرم ایده آل خط انحراف داشته باشد.

 

                                       المانهای خطی سطح

ناحیه تولرانسی : ناحیه تولرانسی راستی ، ناحیه بین دو خط موازی میباشد. فاصله بین دو خط موازی برابر مقدار تولرانس کنترلی راستی می باشد. هر المان خطی سطح در جهت تعیین شده باید مستقلا ، در ناحیه مشخص شده بوسیله ناحیه تولرانسی قرار بگیرد.


                                ناحیه تولرانسی راستی

                                                         ناحیه تولرانسی راستی

فریم کنترل : برای کنترل راستی یک سطح ، از یک فریم کنترل مشخصه ( feature control frame) برای وارد کردن تولرانس به سطح مشخص استفاده می شود.

فریم کنترل – سطح تخت : برای اعمال تولرانس راستی به یک سطح ، فریم کنترل در یک نما قرار داده می شود که صفحه مذکور به صورت یک خط نشان داده شده است. فریم کنترل می تواند به سطح ، یا خط چین امتداد یافته از سطح اشاره کند. فریم کنترل نشان داده شده در زیر ، تولرانس راستی را به کل سطح در جهت های عمود بر هم اعمال می کند. المانهای سطح باید مستقلا ، بین دو خط به فاصله 0.05mm در یک جهت و 0.1mm در جهت دیگر قرار گیرند. 


                                             محل قرارگیری فریم کنترل

فریم کنترل – صفحه مرکزی : برای اعمال تولرانس راستی به یک صفحه مرکزی ، فریم کنترل باید با یک اندازه همراه باشد. هنگامی که فریم کنترل به اندازه یک مشخصه اعمال می شود ، در حقیقت به محور یا صفحه مرکزی آن مشخصه وارد می شود. فریم کنترلی که در زیر نشان داده شده است ، یک تولرانس راستی را به صفحه میان گذر قطعه وارد کرده است. خط صفحه میان گذر باید مستقلا ، بین دو خط موازی به فاصله 0.1mm از هم قرار بگیرد.


                                         محل قرارگیری فریم کنترل

اندازه گیری – صفحه صاف :

کنترل راستی می تواند به صورت زیر انجام بگیرد :

  • صفحه را طوری قرار دهید که خطای توازی به حداقل برسد. صفحه باید تا حد امکان موازی محوری باشد که ساعت اندازه گیری طی می کند.
  • ساعت اندازه گیری را در راستایی که جهت آن با تولرانس راستی یکسان است به حرکت در آورید.
  • اگر تغییرات ثبت شده توسط ساعت (full indicator movement) از اندازه تولرانس راستی بیشتر بود ، سطح راستی مشخص شده را ندارد.
  • سطح توسط چند المان خطی چک می شود. تعداد کافی المان خطی باید چک شود تا از صحت تولرانسی قطعه اطمینان پیدا کرد.

                      اندازه گیری راستی

اندازه گیری – صفحه مرکزی :

پیش از اینکه راستی یک صفحه مرکزی مورد بررسی قرار گیرد ، باید جای آن مشخص شود. موقعیت صفحه مرکزی می تواند به روش زیر بازرسی شود.

  • قطعه در وسیله ای که آن را نگه دارد ، قرار داده می شود.
  • ساعت های اندازه گیری در موقعیت های متضاد قرار داده می شوند. ساعت های اندازه گیری برای موقعیت یابی نقطه مرکز استفاده می شوند.
  • در موقعیت y داده شده ، اندازه گیری در موقعیت های x مختلف انجام می شود. نقاط مرکزی نسبت به موقعیت y داده شده در یک نمودار کشیده می شود تا یک خط از صفحه مرکزی مشخص شود
  • هر المان خطی به طور جداگانه چک می شود.
  • تعداد کافی المان خطی باید چک شود تا از صحت تولرانسی قطعه اطمینان پیدا کرد.

                        اندازه گیری راستی

******************************************


موفق باشید





نوع مطلب : آموزش، اطلاعات فنی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 11 بهمن 1397 :: نویسنده : علی خوب بخت
به نام خدا

دو محور نشان داده شده در زیر را در نظر بگیرید. کدام محور کاملا راست می باشد؟ در واقعیت هیچ محوری کاملا راست نمی باشد. اما از کجا بدانیم که یک محور به اندازه کافی راست است؟


                                          مفهوم تولرانس راستی

کنترل راستی محور :

تولرانس راستی می تواند برای کنترل راستی یک سطح صاف ، یک استوانه ، صفحه میان گذر یا یک محور مرکزی به کار رود. هنگام کنترل یک محور ، کنترل راستی نشان می دهد که محور تا چه اندازه می تواند از یک خط صاف منحرف شود.تولرانس راستی تنها تولرانس کنترل فرمی است که می تواند هم به یک سطح و هم به مشخصه یک اندازه (Feature of Size) اعمال شود. یک محور یک مشخصه اندازه در نظر گرفته می شود زیرا به یک مشخصه ای ضمیمه شده است که با یک اندازه تعریف می شود.

کنترل راستی : راستی کامل یک محور هنگامی اتفاق می افتد که تمام نقاط محور روی یک خط راست واقع شود. تولرانس راستی یک تولرانس کنترل فرم می باشد. کنترل راستی نشان می دهد که تا چه اندازه محور یک قطعه واقعی می تواند از فرم یک خط ایده آل منحرف شود.

ناحیه تولرانسی : ناحیه تولرانسی راستی برای یک محور ، حجم تعریف شده توسط یک استوانه می باشد. محوری که کنترل می شود باید درون حجمی که به وسیله ناحیه تولرانسی تعریف می شود قرار گیرد. قطر این سیلندر برابر مقدار تولرانس کنترل راستی می باشد.


                                           ناحیه تولرانسی راستی

فریم کنترل : برای کنترل راستی یک محور ، از یک فریم کنترل مشخصه (feature control frame) برای اعمال تولرانس به محور مورد نظر استفاده می شود. قبل از اندازه تولرانس کنترل راستی یک علامت قطر قرار داده می شود تا نشان دهد که اندازه تولرانس به قطر یک استوانه اشاره می کند.


                                                 فریم کنترل

برای اعمال کنترل راستی به یک محور ، فریم کنترل با یک اندازه همراه می شود. هنگامی که فریم کنترل به اندازه یک مشخصه اعمال می شود ، در حقیقت به محور یا صفحه میان گذر آن مشخصه اعمال می شود. این محور باید در حجم یک استوانه به قطر 0.2mm قرار بگیرد.


                                       محل قرارگیری فریم کنترل

اندازه گیری :

قبل از اینکه راستی یک محور مورد ارزیابی قرار گیرد ، باید موقعیت یابی شود. موقعیت محور را می توان به روش زیر تعیین کرد :

  • قطعه در وسیله ای قرار داده میشود که دو انتهای آن را نگه دارد و اجازه دهد که قطعه بچرخد
  • ساعت های اندازه گیری در موقعیت های متضاد قرار داده می شوند. ساعت های اندازه گیری برای موقعیت یابی نقاط میانی استفاده می شود.
  • در موقعیت x داده شده ، اندازه گیری در زوایای چرخش مختلف انجام می گیرد.
  • موقعیت نقاط در هر زاویه میان یابی می شود تا در موقعیت x نقاط مرکزی پیدا شود.
  • نقاط مرکز در یک نمودار 3 بعدی قرار می گیرند تا محور را تشکیل دهند.
  • اگر محور در ناحیه استوانه ای تولرانسی قرار گیرد ، قطعه مورد قبول می باشد.


اندازه گیری راستی محور

************************************************


موفق باشید





نوع مطلب : آموزش، اطلاعات فنی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 11 بهمن 1397 :: نویسنده : علی خوب بخت
به نام خدا

دو قطعه نشان داده شده را در نظر بگیرید. کدام قطعه دارای وجوه کاملا موازی با یکدیگر می باشند؟ در واقعیت ، هیچ سطحی با سطح دیگر کاملا موازی نمی باشد. اما از کجا بدانیم که قطعه مورد نظر ما دارای سطوح به اندازه کافی موازی میباشد؟


                       تولرانس توازی

کنترل توازی – سطح :

تولرانس توازی می تواند برای کنترل توازی سطح صاف ، سطح استوانه ای ، صفحه مرکزی و محور استفاده شود. کنترل توازی که به یک سطح یا محور اعمال می شود، بسیار شبیه به هم می باشد. تفاوت های آن به استفاده از فریم کنترل و بازرسی آن باز می گردد. تفاوتهای آنها در ادامه توضیح داده خواهد شد.

هنگام کنترل سطح ، کنترل توازی نشان می دهد که تا چه اندازه موازی بودن یک سطح نسبت به سطح رفرنس (صفحه فرضی کاملا صاف) تعریف شده می تواند انحراف داشته باشد.

کنترل توازی : توازی کامل هنگامی اتفاق می افتد که سطح به طور کاملا موازی مبنا باشد. تولرانس توازی یک تولرانس راستا (Orientation) می باشد. کنترل توازی نشان می دهد که سطح یک قطعه در یک قطعه واقعی تا چه اندازه می تواند از توازی با یک سطح مبنا انحراف داشته باشد.

ناحیه تولرانسی : ناحیه تولرانسی توازی (هنگام کنترل سطح) حجم بین دو صفحه موازی است که با یک صفحه مبنا موازی می باشد. فاصله بین دو صفحه موازی برابر مقدار تولرانس کنترل توازی می باشد. سطحی که کنترل می شود باید در این حجم که توسط ناحیه تولرانسی تعریف می شود قرار گیرد.

 

                                            ناحیه تولرانسی توازی

                               ناحیه تولرانسی توازی

فریم کنترل مشخصه : برای کنترل توازی سطح ، از فریم کنترل مشخصه (Feature Control Frame) برای اعمال تولرانس به سطح مورد نظر استفاده می شود.


                                                   فریم کنترل

برای اعمال کنترل توازی به یک سطح ، فریم کنترل می تواند به سطح یا به خط امتداد یک سطح اشاره کند. فریم کنترلی که در زیر نشان داده شده است ، تولرانس توازی را به کل سطح اعمال می کند. کل سطح باید بین دو صفحه موازی به اندازه 0.1 mm از یکدیگر قرار گیرند. صفحه ها موازی صفحه مبنای A می باشند.


                                            محل قرارگیری فریم کنترل

اندازه گیری :

کنترل توازی می تواند به روش زیر اندازه گیری شود :

  • مشخصه مبنایی که در اینجا صفحه می باشد ور در فریم کنترل مشخص شده است روی یک صفحه صاف قرار می گیرد. صفحه ای که از آن برای شبیه سازی مبنا استفاده می شود ، مبنای شبیه سازی نامیده می شود.
  • یک ساعت اندازه گیری را در راستای صفحه تحت کنترل حرکت دهید.
  • اگر تغییرات کلی ساعت (Full Indicator Movement) از مقدار تولرانس توازی مشخص شده بیشتر بود ، صفحه توازی مورد نظر را ندارد.

 

                                             اندازه گیری توازی

************************************************************************

موفق باشید




نوع مطلب : آموزش، اطلاعات فنی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
به نام خدا

سطح استوانه های شکل های زیر را در نظر بگیرید. کدام سطح استوانه ای کاملا صاف می باشد؟ در واقعیت ، هیچ سطح استوانه ای کاملا صاف نمی باشد. پس از کجا بفهمیم که سطح استوانه ما به اندازه کافی صاف می باشد؟


                                      راستی سطح استوانه ای

کنترل راستی – سطح استوانه ای :

تولرانس راستی می تواند برای کنترل راستی سطح صاف ، سطح استوانه ای ، صفحه مرکزی ، یا یک محور مرکزی به کار رود. هنگام کنترل یک سطح استوانه ای ، کنترل راستی نشان می دهد که تا چه اندازه هر المان خطی سطح می تواند از فرم خط کاملا صاف منحرف شود.

کنترل راستی : راستی ایده آل هنگامی اتفاق می افتد که تمام نقاط یک المان روی یک خط قرار گیرند. تولرانس راستی یک تولرانس کنترل فرم می باشد. کنترل راستی نشان می دهد که تا چه اندازه هر المان خطی سطح در یک جهت خاص در قطعه واقعی  می تواند از خط صاف ایده آل منحرف شود.

ناحیه تولرانسی : ناحیه تولرانسی راستی ناحیه بین دو خط موازی می باشد. فاصله بین خط های موازی برابر مقدار تولرانس کنترل راستی می باشد. هر المان خطی از سطح باید مستقلا ، در ناحیه تحت عنوان ناحیه تولرانسی قرار بگیرد. تولرانس راستی مقدار استوانه بودن قطعه را کنترل نمی کند.


                                        ناحیه تولرانسی راستی

                                                   ناحیه تولرانسی راستی

فریم کنترل : برای کنترل راستی یک محور ، از یک فریم کنترل مشخصه (feature control frame) برای اعمال تولرانس به سطح مورد نظر استفاده می شود.


                                    فریم کنترل راستی

برای اعمال تولرانس راستی به یک سطح ، فریم کنترل در نمایی قرار داده می شود که صفحه مذکور به صورت یک خط نشان داده شده است. فریم کنترل نشان داده شده در زیر ، تولرانس راستی را به کل سطح اعمال می کند. المانهای سطح باید مستقلا ، بین دو خط به فاصله 0.1mm قرار گیرند.


                        محل قرارگیری فریم کنترل

اندازه گیری :

راستی سطح استوانه ای را می توان به روش زیر کنترل کرد :

  • قطعه استوانه ای روی یک صفحه صاف قرار می گیرد. سطح صاف نمایانگر یکی از خطهایی است که ناحیه تولرانسی را تعریف می کند.
  • یک سیم مرجع ، به اندازه مقدار تولرانس راستی ، برای بازرسی راستی هر المان خطی صحه استفاده می شود.
  • اگر سیم مرجع در فاصله بین قطعه و صفحه صاف قرار گرفت ، خطای راستی زیاد است و قطعه تولرانس مشخص شده را ندارد.

                                   اندازه گیری راستی

*****************************************

موفق باشید




نوع مطلب : آموزش، اطلاعات فنی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 11 بهمن 1397 :: نویسنده : علی خوب بخت
به نام خدا

دو سطح مقطع را در نظر بگیرید. کدامیک کاملا گرد می باشد؟ در واقعیت هیچ سطح مقطعی کاملا دایره ای نمی باشد ، اما باید از کجا بدانیم که سطح مقطع مورد نظر ما به اندازه کافی گرد است؟


               دو سطح مقطع دایره ای

کنترل تولرانس گردی :

کنترل تولرانس گردی نشان می دهد که تا چه میزان سطح مقطع یک استوانه ، کره یا مخروط می تواند از حالت ایده ال خود فاصله بگیرد.

کنترل گردی : دایره کامل هنگامی است که تمام نقاط پیرامون سطح یک سطح مقطع به یک فاصله از یک نقطه یا محور دایره باشند. سطح دوران حول محور می تواند یک استوانه ، کره یا مخروط باشد. تولرانس گردی یک تولرانس کنترل فرم می باشد. کنترل گردی مشخص می کند که این تغییر اندازه از فرم اصلی تا چه اندازه ای مجاز می باشد.

ناحیه تولرانسی : ناحیه تولرانسی گردی قسمتی بین دو دایره هم مرکز می باشد که عمود بر محور آن دو باشد ؛ برای کره این ناحیه ، مرکز کره می باشد. فاصله شعاعی بین این دو دایره برابر ناحیه تولرانسی گردی می باشد. هر المان دایره ای که کنترل می شود باید مستقلا در ناحیه ذکر شده بین دو دایره قرار گیرد.


                                                ناحیه تولرانسی گردی

                                                 ناحیه تولرانسی گردی

فریم کنترل : برای کنترل گردی یک سطح ، از یک فریم کنترل مشخصه (Feature control frame) برای نشان دادن آن استفاده می شود.


                                         فریم کنترل تولرانس گردی

برای اعمال دایره ای بودن به یک سطح ، فریم کنترل می تواند به سطح در هر یک از نماهای دایره ای یا مستطیلی اعمال شود. فریم کنترلی که در شکل زیر نشان داده شده است ، تولرانس گردی را به کل سطح اعمال می کند. هر سطح مقطعی از قطعه مستقلا ، باید بین دو دایره هم مرکز به فاصله 0.1 از هم قرار داشته باشد.


                                                      محل قرارگیری فریم کنترل

کاربردها :

مهم ترین دلیل استفاده از تولرانس گردی برای محدود کردن "خارج از دایره بودن" قطر شفت می باشد. دایره نبودن یک شفت می تواند منجر به خرابی پیش از موعد بلبرینگ یا بوش در تماس با شفت شود.

اندازه گیری تولرانس دایره ای :

کنترل گردی به روش زیر اندازه گیری می شود :

  • قطعه روی یک قطعه قابل چرخش قرار می گیرد
  • یک وسیله اندازه گیری ، قطعه را در ناحیه ای که قرار است اندازه گیری شود لمس می کند.
  • در این حال قطعه شروع به چرخش می کند تا پروفیلی که قرار است اندازه گیری شود ، کامل بچرخد.
  • داده ای که خوانده می شود بسته به وسیله اندازه گیری ممکن است به صورت یک گراف استخراج شود یا با الگوریتم کامپیوتری خوانده شود یا تنها بتوان آن را با چشم مشاهده کرد.
  • این پروسه در سطح مقطع های مختلف تکرار می شود

                                     اندازه گیری تولرانس گردی

                                                                گراف دایره ای
********************************************

موفق باشید




نوع مطلب : آموزش، اطلاعات فنی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 11 بهمن 1397 :: نویسنده : علی خوب بخت
به نام خدا

دو استوانه نشان داده شده را در نظر بگیرید. کدام استوانه کاملا گرد می باشد؟ در واقعیت ، هیچ قطعه ای کاملا استوانه نمی باشد. از کجا بدانیم که استوانه زیر به اندازه کافی ، استوانه ای است؟


                                      کنترل استوانه ای

کنترل استوانه ای :

کنترل استوانه ای نشان می دهد که تا چه اندازه سطح استوانه ای قطعه می تواند از استوانه کامل انحراف داشته باشد.

کنترل استوانه ای : استوانه ای کامل هنگامی است که تمام نقاط سطح استوانه به یک اندازه از یک محور مشترک باشند. تولرانس استوانه ای ، یک تولرانس فرم می باشد. کنترل استوانه ای نشان می دهد که تا چه مقدار ، یک سطح استوانه ای در یک قطعه واقعی می تواند از یک استوانه ایده آل که کاملا گرد می باشد ، انحراف داشته باشد و کاملا صاف و بدون زاویه باشد.

ناحیه تولرانسی : ناحیه تولرانسی استوانه ای حجم بین دو استوانه هم مرکز می باشد. فاصله شعاعی بین دو استوانه برابر مقدار تولرانس کنترلی استوانه ای می باشد. سطحی که کنترل می شود باید درون حجمی که بوسیله ناحیه تولرانسی تعریف می شود قرار داشته باشد.


                                             ناحیه تولرانسی استوانه ای

                              ناحیه تولرانسی استوانه ای

فریم کنترل مشخصه : برای کنترل استوانه ای بودن یک سطح ، از فریم کنترل مشخصه (Feature control frame) برای اعمال تولرانس به سطح دلخواه استفاده می شود.

 

                                                   فریم کنترل

برای اعمال کنترل استوانه ای به یک سطح ، فریم کنترل می تواند به یک نقطه از سطح هم در نمای دایره ای و هم در نمای مستطیلی اعمال شود. فریم کنترل نشان داده شده در زیر یک تولرانس استوانه ای را به کل سطح اعمال می کند. سطح باید بین دو استوانه هم مرکز که فاصله شعاعی آنها 0.1 mm می باشد قرار گیرد.


                                                           محل قرارگیری فریم کنترل

کاربردها :

استفاده از تولرانس استوانه ای برای محدود کردن عدم گرد بودن و زاویه نداشتن سطح استوانه برای اطمینان از صاف بودن شفت به کار می رود. اگر یک شفت خطای استوانه ای زیادی داشته باشد ، می تواند در بلبرینگ ها و بوشها منجر به خرابی شود. همچنین می تواند در برابر برآمدگی ها و فرورفتگی ها مقاومت کند.

اندازه گیری :

کنترل استوانه ای به روش زیر می تواند انجام بگیرد :

  • قطعه روی یک قطعه قابل چرخش قرار می گیرد
  • یک وسیله اندازه گیری ، قطعه را در ناحیه ای که قرار است اندازه گیری شود لمس می کند.
  • هنگامی که قطعه شروع به چرخش می کند ، وسیله اندازه گیری باید به سمت بالا و پایین حرکت کند تا پروفیل استوانه کاملا پوشش داده شود.
  • داده ای که خوانده می شود بسته به وسیله اندازه گیری ممکن است به صورت یک گراف استخراج شود یا با الگوریتم کامپیوتری خوانده شود یا تنها بتوان آن را با چشم مشاهده کرد.
  • سختی که هنگام کنترل تولرانس استوانه ای حاصل می شود ناشی از پیدا کردن و ثابت کردن محور قطعه می باشد.

                                            اندازه گیری استوانه ای

                                              گراف دایره ای
****************************************

موفق باشید




نوع مطلب : آموزش، اطلاعات فنی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 11 بهمن 1397 :: نویسنده : علی خوب بخت
به نام خدا

دو قطعه نشان داده شده را در نظر بگیرید. اضلاع کدام دو قطعه کاملا بر یکدیگر عمود می باشد؟ در واقعیت هیچ دو سطحی کاملا بر هم عمود نمی باشند. اما از کجا بدانیم که اضلاع  قطعه زیر به اندازه کافی بر هم عمود می باشند؟


                         تلرانس تعامد

کنترل تعامد – سطح :

تولرانس تعامد می تواند برای کنترل تعامد سطح صاف ، سطح استوانه ای ، صفحه مرکزی یا یک محور استفاده شود. کنترل تعامد که به یک سطح یا یک صفحه مرکزی اعمال می شود بسیار شبیه به هم می باشد. تفاوت ها در هنگام استفاده از فریم کنترل و اندازه گیری می باشد. هنگام وجود تفاوت ها ، به طور کامل توضیح داده خواهند شد.

هنگام کنترل سطح ، کنترل تعامد نشان می دهد که سطح تا چه اندازه می تواند از زاویه قائمه با توجه به مبنای مشخص شده انحراف داشته باشد.

کنترل تعامد : تعامد کامل هنگامی اتفاق می افتد که سطح مورد نظر دقیقا به اندازه 90 درجه با سطح مبنا زاویه داشته باشد. تعامد ، یک تولرانس راستا می باشد. کنترل تعامد نشان می دهد که در یک قطعه واقعی ، یک سطح نسبت به سطح مبنا تا چه اندازه می تواند از تعامد انحراف داشته باشد.

ناحیه تولرانسی : ناحیه تولرانسی تعامد (هنگام کنترل سطح) حجم بین دو سطح موازی است که عمود به سطح مبنا می باشد. فاصله بین دو سطح موازی برابر مقدار تولرانس کنترل تعامد می باشد. صفحه ای که کنترل می شود درون حجمی که بوسیله ناحیه تولرانسی تعریف می شود قرار میگیرد.


                                          ناحیه تولرانسی تعامد

                                 ناحیه تولرانسی تعامد

فریم کنترل مشخصه : برای کنترل تعامد یک سطح ، از فریم کنترل مشخصه (Feature control frame) برای اعمال به سطح مورد نظر استفاده می شود.

 

                                                  فریم کنترل

برای اعمال کنترل تعامد یک سطح ، فریم کنترل می تواند به سطح یا به خطی که از سطح امتداد پیدا کرده است اعمال شود. فریم کنترلی که در زیر نشان داده شده است تولرانس تعامد را به کل سطح اعمال می کند. کل سطح باید بین دو صفحه موازی که به اندازه 0.1 mm از هم فاصله دارند قرار بگیرد.  صفحه ها به اندازه 90 درجه با سطح  A زاویه دارند. سطحی که به عنوان مبنا انتخاب شده است ، بوسیله سمبل مبنا در شکل نشان داده شده است.


                                   محل قرارگیری فریم کنترل

اندازه گیری :

کنترل تعامد می تواند به صورت زیر اندازه گیری شود :

  • سطح مبنا را که در فریم کنترل مشخص شده است روی صفحه صاف قرار دهید. صفحه صاف برای شبیه سازی مبنا به کار می رود و مبنای شبیه سازی شده نامیده می شود.
  • یک گیج بلوک ار کنار سطحی که قرار است تعامد آن اندازه گیری شود قرار داده می شود.
  • فاصله بین گیج بلوک و سطح مورد نظر به عنوان خطای تعامد شناخته می شود. خطا بوسیله یک سیم گیج که قطر آن برابر با تعامد مجاز که در فریم کنترل نشان داده شده است اندازه گیری می شود. اگر سیم درون گپ بین دو سطح قرار گرفت یعنی خطای ما از حد مجاز بیشتر است و قطعه مردود می شود.

                                              اندازه گیری تعامد

کنترل تعامد می تواند به روش زیر نیز اندازه گیری شود.

  • یک گیج بلوک روی سطح صاف قرار داده شود.
  • صفحه مبنا که در فریم کنترل مشخص شده است را در کنار گیج بلوک قرار می دهیم و کلمپ می کنیم. گیج بلوک برای شبیه سازی مبنا استفاده می شود و مبنای شبیه سازی شده نامیده می شود.
  • ساعت اندیکاتور را در راستای سطح کنترلی حرکت دهید.
  • اکر حرکت کلی ساعت (Full indicator movement) از مقدار مجاز تولرانس تعامد بیشتر شد ، صفحه کنترلی تعامد مورد نظر را ندارد.

                                       اندازه گیری تعامد
*********************************************************
موفق باشید






نوع مطلب : آموزش، اطلاعات فنی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 11 بهمن 1397 :: نویسنده : علی خوب بخت
به نام خدا

سیستم پین و سوراخ زیر را در نظر بگیرید. برای اینکه سیستم به درستی کار کند ، پین احتیاج دارد که درون سوراخ فیت شود. اگر قطر پین از قطر سوراخ کوچکتر باشد ، پین درون سوراخ فیت نمی شود. برای حل مشکل به چه چیزی نیاز داریم؟ ما احتیاج داریم که محور پین کاملا راست باشد تا نسبت به سوراخ پایه عمودتر باشد.


                      تولرانس تعامد

کنترل تعامد - محور :

تولرانس تعامد می تواند برای کنترل تعامد سطح صاف ، سطح استوانه ای ، صفحه مرکزی یا یک محور استفاده شود.

هنگام کنترل محور ، کنترل تعامد نشان می دهد که محور تا چه اندازه می تواند از زاویه قائمه با توجه به مبنای مشخص شده (یک صفحه یا خط کاملا صاف) انحراف داشته باشد.

کنترل تعامد : تعامد کامل هنگامی اتفاق می افتد که محور مورد نظر دقیقا به اندازه 90 درجه با سطح مبنا زاویه داشته باشد. تعامد ، یک تولرانس راستا می باشد. کنترل تعامد نشان می دهد که در یک قطعه واقعی ، یک محور نسبت به سطح مبنا تا چه اندازه می تواند از تعامد انحراف داشته باشد.

اعمال کنترل تعامد :

در عکس زیر محور پین از نظر تعامد کنترل می شود. در حالت ایده آل می خواهیم که محور پین نسبت به سطح مبنا D کاملا راست (قائمه) باشد. متاسفانه ، هیچ محوری را نمی توان به صورت کاملا عمود ساخت. در نتیجه یک تولرانس تعامد بوسیله فریم کنترل به محور اعمال می شود. کنترل تعامد یک ناحیه تولرانسی ایجاد می کند که محور درون آن باید قرار گیرد.


                                     تولرانس کنترلی تعامد

ناحیه تولرانسی : ناحیه تولرانسی تعامد (هنگامی که محور را کنترل می کند) ، حجم درونی سیلندری است که به سطح مبنا عمود می باشد. قطر این استوانه برابر تولرانس کنترلی تعامد که در فریم کنترل مشخص شده می باشد. محوری که کنترل می شود باید درون ناحیه تولرانسی قرار گیرد.


                                                ناحیه تولرانسی تعامد

فریم کنترل مشخصه : برای کنترل تعامد یک سطح ، از فریم کنترل مشخصه (Feature Control Frame) برای اعمال تولرانس  به محور دلخواه استفاده می شود. فریم کنترل شامل سمبل مشخصات هندسی ، مقدار تولرانس کنترلی و بین 1 الی 3 مبنا می باشد.


                                                    فریم کنترل

برای اعمال تولرانس تعامد به یک محور ، فریم کنترل همراه با اندازه آن مشخصه (feature of size) قرار داده می شود.


                                                 محل قرارگیری فریم کنترل

کاربرد :

مهم ترین استفاده تعامد محور برای اطمینان از اسمبل شدن صحیح می باشد.

اندازه گیری :

اندازه گیری تعامد می تواند به صورت زیر انجام شود : 

  • قطعه در یک فریم که شبیه ساز مبنا باشد قرار داده می شود. این شامل قرار گرفتن سطح مبنا روی یک صفحه صاف می باشد.
  • محور بوسیله اندازه گیری سطح مقدار سطح موقعیت یابی می شود.
  • اگر محور به طور کامل در ناحیه تولرانسی استوانه قرار گرفت ، محور تعامد لازم را دارد.
  •                                 اندازه گیری تولرانس تعامد - محور
*************************************
موفق باشید




نوع مطلب : آموزش، اطلاعات فنی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 11 بهمن 1397 :: نویسنده : علی خوب بخت
به نام خدا

تولرانس موقعیت می تواند موقعیت نقطه ، محور و صفحه مرکزی را کنترل نماید. تولرانس موقعیت نشان می دهد که تا چه مقدار موقعیت مشخصه می تواند از موقعیت اصلی خود انحراف داشته باشد.

کنترل موقعیت : موقعیت حقیقی از لحاظ تئوری موقعیت دقیق یک مشخصه اندازه (Feature of Size) می باشد. موقعیت حقیقی در نقشه دو بعدی با استفاده از اندازه پایه (Basic dimension) تعریف می شود. کنترل موقعیت نشان می دهد که موقعیت نقطه ، محور یا صفحه مرکزی در قطعه واقعی تا چه اندازه از موقعیت اصلی آن می تواند انحراف داشته باشد.

ناحیه تولرانسی : ناحیه تولرانسی موقعیت برای یک محور بوسیله حجم یک استوانه تعریف میشود. قطر استوانه برابر مقدار تولرانس موقعیت می باشد. محوری که کنترل می شود باید درون حجم استوانه تعریف شده بوسیله ناحیه تولرانسی قرار گیرد.


                                        ناحیه تولرانسی کنترل موقعیت

فریم کنترل مشخصه : برای کنترل موقعیت یک محور ، از فریم کنترل مشخصه (Feature control frame) برای اعمال تولرانس به آن مشخصه استفاده می شود.


                                               فریم کنترل

برای اعمال تولرانس موقعیت به یک محور ، فریم کنترل با اندازه مشخصه همراه می شود. در شکل زیر ، محور کنترلی باید درون سیلندری که قطر آن 0.5mm می باشد ، قرار گیرد. موقعیت محور مرکزی ناحیه تولرانسی استوانه بوسیله اندازه پایه موقعیت سوراخ را مشخص می کند. اندازه پایه موقعیت حقیقی سوراخ را نسبت به رفرنس های A , B ,C نشان می دهد ؛ لازم به ذکر است که ترتیب رفرنس ها به ترتیب درجه اهمیت آنها می باشد.


                                  محل قرارگیری فریم کنترل

کاربرد :

مهم ترین دلیل استفاده از موقعیت کنترل برای اطمینان از مونتاژ صحیح قطعات می باشد.

اندازه گیری :

موقعیت کنترل می تواند به روش زیر کنترل شود.

  • قطعه روی رفرنس شبیه سازی شده قرار می گیرد. بنابراین قطعه هنگام قرار گیری روی فیکسچر مطابق فریم کنترل قرار می گیرد تا اولویت رفرنس ها رعایت شود.
  • موقعیت محور توسط CMM یا با استفاده از یک پین گیج مشخص می شود.

*******************************************
موفق باشید





نوع مطلب : آموزش، اطلاعات فنی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


( کل صفحات : 10 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
Free counters!
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic