تکنولوژی ساخت ( ماشین ابزار )
High feed towards technology, iran is the best
درباره وبلاگ


به نام خدا
این وبلاگ درراستای تحقق نیاز های آموزشی و کاربردی در زمینه صنعت ساخت و تولید کشور و نیز آشنایی علاقمندان با این صنعت مادر فعالیت دارد. تمامی مطالب این وبلاگ بصورت اختصاصی و کاملا معتبر میباشند. حتی الامکان سعی میکنم مطالب جدید و به روز رو در وبلاگ قرار بدم. درصورت داشتن هرگونه سوال یا نظر و پیشنهاد میتوانید با شماره من ( 09906125821 ) و یا قسمت تماس با مدیر با من در ارتباط باشید.

مدیر وبلاگ : علی خوب بخت
نویسندگان
به نام خدا

۱. ماشینکاری با سرعت خیلی زیاد یا خیلی کم

تشخیص سرعت و میزان تغذیه درست برای ابزار و عملکرد ماشینتان می‌تواند پروسه‌ای پیچیده باشد ، اما فهمیدن سرعت محور مناسب پیش از آنکه شما دستگاه را راه بیندازید ضروری است. روشن کردن یک ماشین با سرعت بالا می‌تواند منجر به ایجاد براده نامناسب , یا حتی باعث شکست ابزار گردد. برعکس ، سرعت محور پایین می‌تواند به تغییر شکل ناخواسته قطعه کار، کیفیت سطح نامطلوب و حتی کاهش نرخ براده برداری منجر شود. اگر درباره سرعت محور ایده‌آل دستگاه جهت ماشینکاری قطعه کار مورد نظر اطمینان ندارید ، با شرکت سازنده ابزار تماس بگیرید.

برای مشاهده ادامه مطالب بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

۲. تغذیه خیلی زیاد یا خیلی کم

یک بعد حساس دیگر در تعیین سرعت و تغذیه، دستیابی به بهترین نرخ تغذیه برای یک قطعه کار است که به شدت به نوع ابزار و جنس قطعه کار وابسته است. اگر دستگاه را با نرخ تغذیه بسیار پایین به کار بیندازید، با براده برداری مجدد براده های قبلی و افزایش ساییدگی ابزار مواجه خواهید شد. راه اندازی دستگاه با نرخ تغذیه زیاد، می‌تواند به شکست ابزار منجر شود که این امر بخصوص در مورد ابزارهای ظریف بیشتر رخ دهد.


۳. خشن تراشی سنتی

علیرغم اینکه استفاده از خشن تراشی سنتی گاهی ضروری و بهینه است، اما به طور کلی در مقایسه با فرزکاری راندمان بالا (HEM ) نامرغوب تر است. فرزکاری راندمان بالا یک روش خشن تراشی در فرزکاری است که در آن عمق شعاعی ( RDOC ) کمتر و عمق محوری (ADOC) بیشتر است. فرزکاری راندمان بالا با پخش کردن یکنواخت ساییدگی در لبه برش ابزار و در نتیجه تخلیه بهتر حرارت, احتمال شکست ابزار را کاهش می دهد. این روش در کنار افزایش قابل ملاحظه عمر ابزار ماشینکاری, به پرداخت سطحی بهتر و نرخ براده برداری بالاتر منجر می گردد.

۴. نگهدارنده نامناسب ابزار برش

در شرایطی که از نگهدارنده های مناسب جهت ابزار برشی استفاده نشود , استفاده از پارامترهای بهینه ماشینکاری, تاثیر مثبت چندانی ندارد. یک دستگاه ضعیف از نظر اتصال ابزار به ماشین، می‌تواند باعث فرسودگی یا خروج ابزار از هولدر و اسقاط شدن قطعه کار شود. به بیان کلی، هر چه تعداد نقاط اتصال ابزار با نگهدارنده آن بیشتر باشد، اتصال ابزار به ماشین مطمئن تر خواهد بود. نگهدارنده های هیدرولیک و انقباضی عملکرد بهتری را در مقایسه با روش‌های محکم کردن مکانیکی از خود نشان می دهند.

۵. عدم به کارگیری ابزار با مارپیچ یا گام متغیر

یک ویژگی تیغه های فرز با عملکرد بالا، وجود گام یا مارپیچ متغیر در آنهاست. این ویژگی هوشمندانه موجب می‌شود زمان تماس لبه برشی تیغه با قطعه کار بر خلاف تیغه های استاندارد که همزمان هستند, متفاوت و متغیر باشد. این تغییر سبب کاهش عیب سطحی chatter در قطعه کارشده و باعث افزایش کارآیی و بهبود کیفیت محصول می شود.


۶. انتخاب پوشش نادرست

علیرغم اینکه به نظر می‌رسد قیمت ابزار با پوشش بهینه سازی شده برای جنس قطعه کار شما گرانتر تمام شود، اما همین فاکتور پوشش دهی اثرات مفید زیادی دارد. بسیاری از پوشش‌ها باعث افزایش روانکاری و کندشدن سایش طبیعی ابزار می‌شوند در حالیکه بقیه آن‌ها سختی و مقاومت سایشی را افزایش می دهند. با این حال تمام پوشش‌ها برای تمام مواد مناسب نیستند و این تفاوت در مواد آهنی و غیر آهنی بیشتر از سایر مواد آشکار میشود. به عنوان مثال، پوشش نیترید آلومینیوم تیتانیوم (AlTiN)  سختی و مقاومت حرارتی را در قطعه کارهای آهنی افزایش می دهد اما در کار با قطعات آلومینیومی سبب چسبیدن براده ها به ابزار می شود. از طرف دیگر پوشش دیبوراید تیتانیوم (TiB2) چسبندگی کمی با براده های آلومینیوم پیدا می کند و مانع از توده براده می‌شود و عمر ابزار را افزایش می دهد.

۷. به کار بردن طول بلندی از برش

اگرچه بلندی طول برش (LOC) در برخی کارها به ویژه در عملیات پرداخت مورد نیاز است، صلبیت و مقاومت ابزار برش را کاهش می دهد. به عنوان یک قانون کلی، طول برش باید فقط به اندازه ای که واقعا مورد نیاز است بلند باشد تا این اطمینان را بدهد که تنه اصلی ابزار تا آنجا که ممکن است حفظ می شود. هرچه طول برش (LOC) ابزار بیشتر باشد، احتمال تغییر شکل ابزار بیشتر شده و در سوی دیگر عمر مفید ابزار کاهش و احتمال شکست آن افزایش می یابد.

۸. به کار بردن تعداد شیار ( لبه ) غلط

ساده به نظر می رسد ولی تعداد پرهای تیغه فرز، تأثیر قابل توجه و مستقیمی بر عملکرد و پارامترهای کارکردی آن دارد. یک ابزار با تعداد شیار کم (۲ تا ۳ پر) دارای گودی بیشتر و هسته کوچکتری است. مشابه مبحث طول برش، هر چه مغز ابزار کوچکتر باشد ، ابزار ضعیف تر و صلبیت آن کمتر است. اما یک ابزار با تعداد پر بالا (۵ پر یا بیشتر) به طور طبیعی دارای هسته بزرگتری است. با وجود این تعداد شیار بالاتر همیشه هم بهتر نیست. بطور معمول از ابزار با تعداد پر کم در ماشینکاری مواد غیر فلزی و آلومینیوم استفاده می شود . بخشی از این امر به دلیل نرمی این مواد است که براده برداری با نرخ بالا را ممکن می سازد و بخش دیگر به دلیل نوع براده آنها هست مواد غیرآهنی معمولا در ماشینکاری براده های بلندتری تولید می کنند و در نتیجه تعداد پر کمتر در برش مجدد براده ها مفید است. در ماشینکاری مواد آهنی سخت تر، استفاده از ابزار با تعداد پر کمتر معمولا ضروریست زیرا این مواد مقاومت بیشتری دارند و همچنین به دلیل کوچکتر بودن براده های آنها , ماشینکاری مجدد این براده ها نیز مشکل ساز نیست.

منبع : وبسایت چمفر

موفق و سربلند باشید






نوع مطلب : ماشین ابزار و CNC، اطلاعات فنی، ابزارشناسی، 
برچسب ها : شکستن ابزار، فرزکاری، ابزار شناسی، گام متغیر، روکش ابزار، گیرش مناسب، تعداد لبه ابزار،
لینک های مرتبط :
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
Free counters!
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات